belki bir kar tanesiydim
güneş kondu üzerime eridim.

dağlar belirsizliktir, ardı düşündürür, bir çok insanın hayalinin gücüdür. bir bakıma da ebadı kestirilemeyen dev bir settir. o seti aşmak zor olan, hayali kurulan, korkulandır.

aslında özgürlük de böyledir.özgür olmak için önce o dağı aşmaya karar vermek ve arkasındakini görmenin riskini almak gerekir. çünkü o dağı aşmak hayal edileni gerçek kılmaktır.

özgürlükle ilk tanışmamız anne kucağından ayrılıp yalnız olduğumuz ilk andır. bedelleri vardır. acıtır.
bu yüzden annenin kucağı sığınaktır.
kendimizle savaşmadığımız tek yerdir.

kablo

güç, basit bir ölçme aracı gibidir. basitliği eşit aralıklı birimlerinden gelir. iki ya da daha fazla kişi arasındaki azlık-fazlalık durumunu ortaya koyar ve bu durum "senden güçlüyüm", "benden güçlüsün" gibi betimlemelerle değerlendirilir.

daha duygusal bir yazıya giriş yapma aşamasındayım aslında. cümlelerimden uyumlu bir örüntü oluşturamam belki ama maddeleyebilirim sanırım.

1. etrafımda kalın duvarlar var, kırmaya çalışıyorum.
2. yabancı hissediyorum.
3. uzak hissediyorum.
4. yakın hissediyorum.
5. ölüme hiç yakın değilim fakat ruhuma çok uzağım.
6. robot olmak hep cazip gelmiştir.
7. sigaram bitmiş.
8. karanfil sigaraya hiç yakışmıyor ama mentol bir o kadar yakışıyor.
9. "karmaşık röleler aracılığıyla birbirimize ulaşmak"
10. eski olan her şey güzel ve mutluluk geçmişte hep özlenen.
11. korkuyorum
12. korkmuyorum
13. gidip kitabımı bitireceğim.

http://www.youtube.com/watch?v=JUSuqTeoD-4